In Hveragerdi en hoera, we hebben internet!

Dinsdag 18 september 2012

 

 

We zijn nu in het tweede huisje, in Hveragerdi, en tot ons grote genoegen hebben we hier we hier wel internet. We blijven hier 4 nachten. Harry laat op dit moment de hotpot vollopen, in tegenstelling tot het eerste huisje waar de pot continue vol was moet je de pot hier eerst vullen. Hopelijk is –ie wat minder heet J. Het eerste huisje was oké, een standaard wat gedateerd vakantiehuisje. Dit huisje is een andere klasse, charmant en met zorg ingericht  Er zijn hier 8 huisjes die bij een boerderij horen. Toen we het huisje binnen kwamen kregen we het gevoel in een sauna te zijn. De thermometer wees 30 graden aan, ietsepietsie te veel naar onze smaak J. We hebben de radiatoren dichtgedraaid en alle ramen open gezet. Even later zagen we in het huisje verderop mensen arriveren en vervolgens de ramen open gaan en de voordeur openstaan. 

  

 

 

 

Het idee was om vandaag via Pingvellir, een nationaal park, naar dit huisje te reizen. Har had met behulp van de kaart een route uitgestippeld via o.a. 2 onverharde wegen waar je met een gewone auto mocht rijden. Dat ging goed, gangetje van zo’n 30-40 km, tot de weg steeds smaller en slechter werd. Grote kuilen met water … dat ging hem niet worden en dus moesten we keren (hulde aan de chauffeur) en dezelfde weg terug (ruim een uur) om vervolgens opnieuw te beginnen, nu over de geasfalteerde weg. Soms zit het mee en soms zit het tegen. We hebben toen de route rondom de fjord Hvalfjördur genomen, welke erg mooi was. Het nationale park gaan we in de komende dagen bezoeken.

 

 

 

We wachten het commentaar af ...

Afgelopen nacht was er nog wat consternatie. Ik had bij thuiskomst de rugzak laten vallen, die niet goed dicht zat, waardoor er spullen uitgevallen en onder de veranda terecht waren gekomen zodat Har op z’n buik moest om zijn bril te pakken. Heel belangrijk want geen leesbrilletje = geen kaart lezen = ruzie omdat ik dan de kaart moet lezen J. ’s Nachts kon ik mijn telefoon niet vinden (ik wilde kijken hoe laat het was) dus dacht ik dat hij onder de veranda lag. Toen Harry inmiddels ook wakker was bleek de telefoon toch op tafel te liggen … Ach, mooie gelegenheid om te kijken of we het noorderlicht zagen, maar dat was niet het geval. Harry heeft wel de ‘noordermist’ gezien en het was 03.00 uur J

Inmiddels is de hotpot vol en gaan we deze uitproberen. En nee, ook in deze hotpot ga ik niet op de foto met m’n ijsmuts op J

O ja, in de plaatselijke supermarkt (de Bonus) kwamen we dit tegen:

IJslandse delicatesse ... schapekop (of is het schapenkop)

 

Ik weet wat we morgen niet eten!