Pingvellir, PPP en Poncho's

Vrijdag 21 september 2012

 

Afgelopen nacht is er een einde gekomen aan het mooie weer en het was vandaag echt Piet Paulusma Pleurisweer (beter goed gejat dan zelf slecht verzonnen). Het is geen moment droog geweest en de harde wind maakte het er niet beter op. We zijn vanmorgen eerst naar het grote overdekte winkelcentrum ‘Kringlan’ bij Reykjavik gereden, in de hoop dat het weer later wat op zou knappen … niet dus. Het winkelcentrum hadden we snel gezien en na een broodje bij de Subway gegeten te hebben zijn we toch maar naar het nationale park Pingvellir gegaan.

.
In dit park kun je goed zien dat IJsland op een grote breuklijn ligt en de diepe kloof zien. De Amerikaanse en Euraziatische continentale platen drijven hier uiteen met 2,5 cm per jaar en scheuren IJsland open (opnieuw beter goed gejat enz. J). De regen had één voordeel, we hebben vreselijk gelachen om de regenponcho’s. In alle boeken lees je dat je beter een regenpak kunt gebruiken dan een poncho i.v.m. de wind. Eigenwijs als wij zijn dachten we het toch wel met een poncho af te kunnen. Die waaide natuurlijk alle kanten op dus je kwam handen tekort en de capuchon was een puntmuts die over je ogen zakte wat mij de bijnaam ‘moeder Smurf’ opleverde. Maar ik heb wraak genomen, zie hieronder.

 
Toen we de wind in de rug hadden leek het Harry wel een goed idee om de poncho achterstevoren aan te doen zodat de lange kant achter zou zitten … en de puntmuts dus aan de voorkant … moet je net Harrie Jekkers geluisterd hebben J.

Pingvellir is heel erg mooi en ondanks het slechte weer waren de herfstkleuren goed te zien. De foto’s vertellen de rest:

 

De sterkste man van IJsland

Het is nu 20.45 uur en het is zowaar droog en de wind is wat gaan liggen. We duiken zo meteen  nog één keer de hotpot in. Morgen maken we het huisje en de hotpot schoon en pakken we de koffers weer in om naar Jökulsárlón te rijden, een lange rit van bijna 400 kilometer en waar we 2 nachten een hotel hebben.